خلوت من

برخيز تو بيني حال من           ديگر نپرس حوال من

ديگر ندارم تاب قهر                 برخيز و اين دل را مبر

آخر چه كردم من به تو            ديگر نمي خواهم تو رو

از ديدنت بيزار شدم               از عشق تو سيراب شدم

روزي كه ببود اطوار تو             تك عامل عشقم به تو

امروز اين اخلاق تو                 شد عامل خشمم زتو

برخيز و از اينجا بپر                 قلب كس ديگر ببر

قلب من از دستت فتاد            صد تكه شد ديگر نماند

گفتي ببر بندش زنند              با صد قلم رنگش زنند

آوردي و پس داديش                در رو مثال اولش

آن دم برفتي تو ولي               قلبم نبود آن اولي

آن دم كه رفتي از برم             صد تكه شد قلب و دلم

سهم دل پاكم همين              بنشين و رفتن را ببين