خلوت من

گفت ازدریا رویم  تا بی کران                 همچو نوری اندرون آسمان

گفت باید روح از تن برکشید                  نقشی ازجنس خیال درهم کشید

گفت باید دل ازاین دنیاببست                 همچو قایق  در ته دریا نشست

گفت باید دفن شد در خواب ها               همچوعکسی در درون قاب ها

گفت و با گقتن مرا حیران نمود                درب های عشق رابرمن گشود

من شدم عاشق به ذات ناب او                من نداشتم هیچ غم جز تاب او